anus — Wiktionnaire, le dictionnaire libre (original) (raw)
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Du latin anus (« anus »).
| Singulier et pluriel |
|---|
| anus \a.nys\ou \a.ny\ |
anus \a.nys\, \a.ny\ masculin, singulier et pluriel identiques
- (Anatomie) Orifice du rectum par lequel se termine l’intestin.
- Avoir une fistule à l’anus.
- Lʼanus est un segment de 3 à 4 cm de long réunissant le rectum au périnée. — (Owen Epstein, David P. de Bono, G. David Perkin, Examen clinique: éléments de sémiologie médicale, 1999)
- Son cancer du rectum avait connu une aggravation subite, il avait des pertes de matière maintenant, avait-il annoncé avec une délectation masochiste, il allait falloir lui poser un anus artificiel. — (Michel Houellebecq, La carte et le territoire, 2010, J’ai lu, page 204)
- (Zoologie) Dépression qu’offre assez souvent, en avant du sommet, la partie dorsale de la face externe d’une valve de coquille bivalve, quand on l’envisage sur les deux valves à la fois.
![]()
(Argot) clou de girofle (pour le centre de l’anus)
(Sens figuré) (Rare) ergastule
(Argot) extrême-centre
(Argot) (Courant) oignon, ognon (orthographe rectifiée de 1990)
(Sens figuré) tabernacle
(Vieilli) le vase, vase illégitime
Le thésaurus anus en français

anus figure dans les recueils de vocabulaire en français ayant pour thème : anatomie humaine, corps humain, masturbation, menstruations, vagin humain, utérus, requin, poisson, anus, gastro-entérologie, hépato-gastro-entérologie, insecte.Allemand : After (de) masculin Anus (de) masculin, (vulgaire:) Arschloch (de) neutre
Arabe : فتحة الشرج (ar)
Champenois : trou du cu (*), troufignon (*)
Créole haïtien : t’ou-bounda (*)
Danois : endetarmsåbning (da), røv (da)
Gumuz : hoonza (*), k'ót'eet'á (*)
Portugais : ânus (pt), vaso traseiro (pt) masculin, vaso prepóstero (pt) masculin
Same du Nord : bahtaráigi (*)
Sanskrit : गुद (sa) guda neutre, पायु (sa) pāyu masculin, भसद् (sa) bhasad féminin, लुब्धक (sa) lubdhaka masculin, सीध्र (sa) sīdhra neutre
Solrésol : d'orelasol (*)
Ukrainien : відхідник (uk) vidkhidnyk masculin, анальний отвір (uk) analʹnyï otvir masculin, анус (uk) anus masculin, задній отвір (uk) zadniï otvir masculin, задній прохід (uk) zadniï prokhid masculin
Vietnamien : lỗ đít (vi) (鲁𦡯), phẩn môn (vi) (糞門), hậu mô (vi) (後門)
La prononciation \a.nys\ rime avec les mots qui finissent en \ys\.
France : écouter « l’anus [l‿a.nys] »
France (Paris) : écouter « anus [Prononciation ?] »
France (Vosges) : écouter « anus [Prononciation ?] »
Belgique (Mons) : écouter « l’anus [a.ny] »
Mulhouse (France) : écouter « anus [Prononciation ?] »
Vendée (France) : écouter « anus [Prononciation ?] »
→ Modifier la liste d’anagrammes
anus sur l’encyclopédie Wikipédia

Tout ou partie de cet article a été extrait du Dictionnaire de l’Académie française, huitième édition, 1932-1935 (anus), mais l’article a pu être modifié depuis.
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
anus \Prononciation ?\
- (Anatomie) Anus.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Afrique du Sud : écouter « anus [Prononciation ?] »
De l’ancien français anus.
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| anus\ˈeɪ.nəs\ | anuses\ˈeɪ.nəs.ɪz\ |
anus \ˈeɪ.nəs\
- (Anatomie) Anus.
anus figure dans les recueils de vocabulaire en anglais ayant pour thème : anatomie humaine, corps humain.Sud de l'Angleterre (Royaume-Uni) : écouter « anus [Prononciation ?] »
anus sur l’encyclopédie Wikipédia (en anglais)

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| anus\Prononciation ?\ | anus\Prononciation ?\ |
anus \Prononciation ?\ masculin
- (Anatomie) Anus.
- Barcelone (Espagne) : écouter « anus [Prononciation ?] »
(Adjectif), (Nom commun 1) De l’indo-européen commun *an- (« vieille personne »)[1], qui donne aussi Anna, le vieux haut allemand ano (« grand-père ») et ana (« grand-mère »), l’allemand Ahn (« ancêtre »), au grec ancien ἀννίς, annís.
(Nom commun 2) Composé[2] de an-us → voir ἀμφί, amphi (« autour »). De l’indo-européen commun *āno- (« anneau »)[1].
(Nom commun 3) Il est pour *as-nus[2] ; apparenté au radical sanscrit आस्, ās (« s’asseoir »), au grec ancien ἧμαι, émai (en dorique ἧσμαι, esmai). Certains le rapprochent du mot précédent par analogie de forme → voir rondelle en français.
anus \Prononciation ?\ indéclinable
- Vieille.
- cerva anus — (Ovide. A. A. 1, 766)
vieille biche.
- cerva anus — (Ovide. A. A. 1, 766)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | anŭs | anūs |
| Vocatif | anŭs | anūs |
| Accusatif | anum | anūs |
| Génitif | anūs | anuum |
| Datif | anūiou anū | anibus |
| Ablatif | anū | anibus |
anus \Prononciation ?\ féminin
- Vieille femme.
- quid nuntias super anu? — (Cicéron. Cist. 4, 1, 8)
que dis-tu de la vieille femme ? - subinde ut in locum secretiorem venimus, centonem anus urbana reiecit et… — (Pétrone, Satyricon)
Arrivés ensemble vers une ruelle obscure, la vieille leva le rideau d’une porte ; puis…
- quid nuntias super anu? — (Cicéron. Cist. 4, 1, 8)
- Vieille sorcière.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- aneo (« être vieille »)
- anesco (« devenir vieille »)
- anicilla (« petite vieille femme »)
- anicula, anilla, anucla, anucula, anuncula (« petite vieille »)
- anicularis (« digne d'une vieille femme »)
- anilis (« de vieille femme »)
- anilitor (« devenir une vieille femme »)
- anitas (« vieillesse de la femme »)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | anus | anī |
| Vocatif | ane | anī |
| Accusatif | anum | anōs |
| Génitif | anī | anōrum |
| Datif | anō | anīs |
| Ablatif | anō | anīs |
ānus \ˈaː.nus\ masculin
- Anneau.
- compediti anum lima praeterunt — (Plaute. Men. 1.1.9)
les esclaves qui ont des entraves font sauter l'anneau avec une lime.
- compediti anum lima praeterunt — (Plaute. Men. 1.1.9)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | anus | anī |
| Vocatif | ane | anī |
| Accusatif | anum | anōs |
| Génitif | anī | anōrum |
| Datif | anō | anīs |
| Ablatif | anō | anīs |
ānus \ˈaː.nus\ masculin
- (Anatomie) Anus, fondement, postérieur.
- Si dolor remanet, ungulas circumsecare, et uncta manu per anum inserta fimum extrahere, rursusque agere currentem. Si nec hoc profuit, tres caprifici aridi conteruntur, et cum dodrante aquae calidae dantur. — (Columelle, De Re Rustica, VI, 6)
Si la douleur persiste, on incisera circulairement la corne du pied ; puis, avec la main introduite dans l'anus et frottée d'huile, on extraira les excréments, et l'on fera de nouveau courir l'animal malade. Dans le cas où ce moyen n'a pas non plus de succès, on écrase du figuier sauvage sec qu'on lui administre dans neuf onces d'eau chaude.
- Si dolor remanet, ungulas circumsecare, et uncta manu per anum inserta fimum extrahere, rursusque agere currentem. Si nec hoc profuit, tres caprifici aridi conteruntur, et cum dodrante aquae calidae dantur. — (Columelle, De Re Rustica, VI, 6)
- (Médecine) (Par métonymie) Hémorroïde.
- iuxta numerum provinciarum Philisthim quinque anos aureos facietis et quinque mures aureos quia plaga una fuit omnibus vobis et satrapis vestris facietisque similitudines anorum vestrorum et similitudines murium qui demoliti sunt terram et dabitis Deo Israhel gloriam si forte relevet manum suam a vobis et a diis vestris et a terra vestra, — (Vulgate, Samuel I, 6:5)
Ils répondirent : « Cinq tumeurs d’or et cinq souris d’or, selon le nombre des princes des Philistins, car une même plaie a été sur vous et sur vos princes. Faites donc des figures de vos tumeurs et des figures de vos souris qui ravagent le pays, et donnez ainsi gloire au Dieu d’Israël : peut-être cessera-t-il d’appesantir sa main sur vous, sur vos dieux et sur votre pays.
- iuxta numerum provinciarum Philisthim quinque anos aureos facietis et quinque mures aureos quia plaga una fuit omnibus vobis et satrapis vestris facietisque similitudines anorum vestrorum et similitudines murium qui demoliti sunt terram et dabitis Deo Israhel gloriam si forte relevet manum suam a vobis et a diis vestris et a terra vestra, — (Vulgate, Samuel I, 6:5)
« anus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- 1 2 Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage
- 1 2 « anus », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage
Du latin anus
anus \Prononciation ?\ (genre à préciser : {{m}}, {{f}}, {{mf}}, {{n}} ?)
- (Anatomie) Anus.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Pays-Bas : écouter « anus [Prononciation ?] »
Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « anus [Prononciation ?] »
Du latin anus (« anus »).
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| anus\ˈa.nys\ | anuses\a.ˈny.zes\ |
anus \ˈa.nys\ masculin (graphie normalisée)
- (Gascon) (Languedocien) (Limousin) (Anatomie) Anus.
anús (Vivaro-alpin) (Provençal)
uelh deu cuu, oret deth cuu (Gascon)
ton (Limousin)
trauc de cuòu (Vivaro-alpin)
anus figure dans le recueil de vocabulaire en occitan ayant pour thème : anatomie humaine.Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Academia Occitana-Consistòri del Gai Saber, Diccionari General de la Lenga Occitana (DGLO), XXI s → consulter cet ouvrage
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020
Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
Novelum, IEO Perigòrd, Lo Congrès Limousin Lexique Français - Occitan - Lemosin Lexic Occitan - Francés, 2023, ISBN 978-2-917451-45-8 -
Du français anus.
| neutre | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| cas | non articulé | articulé | non articulé | articulé |
| NominatifAccusatif | anus | anusul | anusuri | anusurile |
| DatifGénitif | anus | anusului | anusuri | anusurilor |
| Vocatif |
anus \Prononciation ?\ neutre singulier
- (Anatomie) anus
| Avec suffixespossessifs | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| 1re personne | anustan | anusteame | anusteamet |
| 2e personne | anustat | anusteatte | anusteattet |
| 3e personne | anustis | anusteaskka | anusteaset |
anus /ˈɑnus/
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
| Neutre | Indéfini | Défini |
|---|---|---|
| Singulier | anus | anuset |
| Pluriel | anus | anusen |
anus \Prononciation ?\ neutre
- (Anatomie) Anus.
Du latin anus.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | anus | any |
| Génitif | anu | anů |
| Datif | anu | anům |
| Accusatif | anus | any |
| Vocatif | ane | any |
| Locatif | anu | anech |
| Instrumental | anem | any |
anus \Prononciation ?\ masculin inanimé
- (Anatomie) Anus. Note : plutôt rare, par rapport à ses synonymes.