bili — Wiktionnaire, le dictionnaire libre (original) (raw)
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
bili \bì.li\
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
bili \Prononciation ?\
- Brugger, Dewilder, Kocher, Rolleri et Wöhr, Vocabulaire français-abarambo et abarambo-français, Bruxelles, Imprimerie Veuve Monnom, 1912, p. 57 → consulter cet ouvrage
(1499) Du moyen breton bilien[1], emprunté à l’ancien français bille[2].
| Mutation | Collectif | Singulatif | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Non muté | bili | bilienn | biliennoù |
| Adoucissante | vili | vilienn | viliennoù |
| Durcissante | pili | pilienn | piliennoù |
bili \ˈbiː.li\
- Galets.
- Ne chom nemet ar bili o lugerniñ bep an amzer dindan goulaouenn an tour-tan. — (Goulcʼhan Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, page 14)
Il ne reste que les galets, brillant de temps à autre sous la lumière du phare.
- Ne chom nemet ar bili o lugerniñ bep an amzer dindan goulaouenn an tour-tan. — (Goulcʼhan Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, page 14)
- Projectiles, balles.
- Ur vilienn a lakais ’ta, bizañ ur pekari hag e ziskar. — (Thomas Mayne Reid, Ur Mailh Chaseour, in Al Liamm, no 9, juillet-août 1948, page 49)
Je mis donc une balle, visais un pécari et l’abattis.
- Ur vilienn a lakais ’ta, bizañ ur pekari hag e ziskar. — (Thomas Mayne Reid, Ur Mailh Chaseour, in Al Liamm, no 9, juillet-août 1948, page 49)
- (Sens figuré) Crottes.
bili war ziribin ne zastumont ket a vezhin (pierre qui roule n’amasse pas mousse)
| Mutation | Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 |
|---|---|---|---|
| Non muté | pal | palioù | pili |
| Adoucissante | bal | balioù | bili |
| Spirante | fal | falioù | fili |
bili \ˈbiː.li\ féminin
- Forme mutée de pili par adoucissement (p → b).
| Mutation | Forme |
|---|---|
| Non muté | pili |
| Adoucissante | bili |
| Spirante | fili |
bili \ˈbiː.li\
- Forme mutée de pili par adoucissement (p → b).
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Victor Henry, Lexique étymologique des termes les plus usuels du breton moderne, J. Plihon et L. Hervé, Rennes, 1900 → consulter cet ouvrage
Du Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
bili [ˈbiːli] (cornique moderne), féminin (pluriel : bilien)
- (Géologie) Galets.
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| bile\ˈbi.le\ | bili\ˈbi.li\ |
bili \ˈbi.li\ féminin
- Pluriel de bile.
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
bili \βiɾi\
- (Botanique) Feuille.
Possiblement du proto-bantou *bàdɛ̀.
| Classe | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1 | – | babili |
| 2 | – | ibili |
| 3 | – | ebili |
| 4 | – | abili |
| 5 | – | tubili |
| 6 | – | bibili |
| 7 | – | ebili |
| 8 |
- Deux (2).
- Yvonne Bastin, André Coupez, Évariste Mumba, et Thilo C. Schadeberg (éditeurs), Bantu Lexical Reconstructions [Reconstructions lexicales bantoues], Royal Museum for Central Africa, Tervuren, 2002 → consulter cet ouvrage
bili \Prononciation ?\