mik — Wiktionnaire, le dictionnaire libre (original) (raw)
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Voir aussi : mik-
mik
- Documentation for ISO 639 identifier: mik, SIL International, 2026
Du latin amicus.
Déclinaison de mik
| Formes non définies | Formes définies | |||
|---|---|---|---|---|
| Singulier | Pluriel | Singulier | Pluriel | |
| Nominatif | mik | miq | miku | miqtë |
| Accusatif | mik | miq | mikun | miqtë |
| Génitif | miku | miqve | mikut | miqve |
| Datif | miku | miqve | mikut | miqve |
| Ablatif | miku | miqsh | mikut | miqve |
mik \ˈmik\
- Ami.
Gjakova (Kosovo) : écouter « mik [Prononciation ?] »
De mi (quoi) avec le suffixe pluriel -k.
mik \mik\ nominatif pluriel
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
mik \Prononciation ?\
- Pain.
mik \Prononciation ?\
- Première personne du singulier du présent de l’indicatif du verbe mikken.
- Impératif du verbe mikken.
En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
85,1 % des Flamands,
92,6 % des Néerlandais.
(Région à préciser) : écouter « mik [Prononciation ?] »
- ↑ Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]
mik \mɪkː\ animé
mik \mɪkː\ animé
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
mik \Prononciation ?\