abafar - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: de a + bafo + -ar.
• Pronuncia: [a.βaˈfaɾ] (AFI)

Verbo intransitivo

abafar

1. Respirar con dificultade, de forma axitada e entrecortada.
   • Exemplo: As primeiras veces que fun ao traballo en bici chegaba abafando, pero co tempo collinlle xeito.
   • Sinónimos: abarquiñar, acorar, alasar, ampear, arfar, arquexar, azazar, bafexar, calmear, folguexar, inar, resollar.
   • Termos relacionados: afogar, afrontar, afrontarse, asfixiar, atafegarse, sufocarse.
2. Despedir un olor desagradable.
   • Exemplo: Isto cheira que abafa.
   • Sinónimos: alcatrear, apestar, feder, gafar, imbrar.
   • Antónimos: recender.
3. Desaparecer lentamente.
   • Sinónimos: extinguirse.
4. Contraer unha infección.
   • Sinónimos: infectarse.

Verbo transitivo

abafar

1. Dificultar ou impedir a respiración.
   • Exemplo: Ía unha calor que abafaba.
   • Sinónimos: acorar, afogar, asfixiar, atafegar, sufocar.
2. Botar bafo ou cubrir de bafo.
   • Exemplo: A auga estaba tan quente que abafou o espello.
   • Sinónimos: bafexar, embazar, empanar.
   • Antónimos: desabafar, desembazar.
3. Impedir a combustión.
4. Causar vergonza ou vergoña.
   • Sinónimos: avergonzar, avergoñar.
5. Amolar con peticións.
   • Sinónimos: acosar.
   • Antónimos: desabafar.
6. Afogar coa calor.
7. Botar bafo.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación

Portugués

• Etimoloxía: de a + bafo + -ar.
• Pronuncia: /a.ba'fax/ (Brasil) (AFI)

Verbo intransitivo

abafar

1. Abafar.

Verbo transitivo

abafar

1. Abafar.