coroar - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: de coroa.
• Pronuncia: [ koɾoˈaɾ ] (AFI)

Verbo transitivo

coroar

1. Colocar unha coroa na cabeza.
   • Exemplo: Coroaban os vencedores cunha coroa feita de loureiro.
2. Conferirlle a alguén o título de soberano póndolle unha coroa na cabeza dentro dun acto solemne.
   • Exemplo: Coroárona raíña cando tiña trece anos.
   • Antónimos: descoroar, destronar.
3. Por extensión, facer a alguén gañador dunha competición.
   • Exemplo: Coroárona Miss Universo a semana pasada.
4. Enfeitar a xeito de coroa.
   • Exemplo: Na despedida de solteira coroáronnos con falos.
5. (Figurado) Ser algo a parte superior dunha cousa.
   • Exemplo: Un pináculo coroa o tellado da miña casa.
6. (Figurado) Alcanzar un cumio.
   • Exemplo: Tras moitas penurias, coroaron o Everest.
7. (Figurado) Rematar unha obra.
   • Exemplo: Coroou o seu roubo no banco cunha pintada que poñía: "Quen rouba a un ladrón, ten mil anos de perdón".

Traducións

• Alemán: krönen (de).
• Castelán: coronar (es).
• Catalán: coronar (ca).
• Finés: kruunata (fi).
• Francés: couronner (fr).
• Ido: kronizar (io).
• Inglés: crown (en).
• Italiano: incoronare (it).
• Portugués: coroar (pt).

Verbo pronominal

coroarse

1. Ser coroado.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación

Portugués

• Etimoloxía: de coroa.

Verbo

coroar

1. Coroar.