equinoccio - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: do latín aequinoctium.
• Pronuncia: /ɛkiˈnɔkθjo̝/ (AFI)

Substantivo masculino

equinoccio (_sg: equinoccio; _pl: equinoccios)

1. (Astronomía) Momento no que o Sol, ao longo do seu movemento aparente anual, atravesa o plano do ecuador celeste. Isto sucede dúas veces ao ano: o 21 de marzo, equinoccio de primavera e o 23 de setembro, equinoccio de outono no hemisferio norte e á inversa no Sur. Nestas dúas datas, a duración do día é igual ao da noite para todos os lugares da Terra.

Véxase tamén

• Apéndice: Léxico da astronomía

Traducións

Momento no que o Sol atravesa o plano do ecuador celeste.

Castelán

• Etimoloxía: do latín aequinoctium.

Substantivo masculino

equinoccio (_sg: equinoccio; _pl: equinoccios)

1. (Astronomía) Equinoccio.