louco - Wiktionary (original) (raw)
do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués louco (citado no século XIIII), de orixe incerta, quizáis do árabe hispánico *láwqa, e este do árabe clásico lawqā', feminino de alwaq. 'estúpido'. (Cf. castelán loco, portugués louco).
Pronuncia: /ˈlow.kʊ/ (AFI)
Adxectivo
louco (_ms: louco; _mpl: loucos; _fs: louca; _fpl: loucas)
- Que non está no seu xuízo, que ten as facultades mentais perturbadas.
- Exemplo: Está louco, necesita tratamento psiquiátrico
.
- Exemplo: Está louco, necesita tratamento psiquiátrico
- Dito de calquera aparato ou dispositivo, que funciona sen control.
- Exemplo: O compás volveuse louco.
- (Coloquial) Que excede en moito ao ordinario ou presumíbel.
- Exemplo: Sorte louca<
.
- Exemplo: Sorte louca<
- (Coloquial) Dito dunha persoa, que está entusiasmada ou moi contenta.
- Exemplo: Está louco de alegría, tocoulle o gordo de Nadal.
- (Figurado) Que sente grande amor ou afección por alguén ou por algo.
- Exemplo: Esta rapaza está louca polo Xoán. Meu curmán está louco polos coches deportivos
.
- Exemplo: Esta rapaza está louca polo Xoán. Meu curmán está louco polos coches deportivos
- (Figurado) Sentimento que é difícil de controlar.
- Exemplo: Amor louco. Paixón louca
.
- Exemplo: Amor louco. Paixón louca
Observacións
- Nas tres primeiras acepcións úsase tamén como substantivo: O Antón é un louco visionario.
- Na 1ª acepción seu antónimo é cordo e o sinónimo é desequilibrado.
- Na 3ª acepción seu sinónimo é chalado.
Termos relacionados
a tontas e a loucas, ao louco, cada louco co seu tema, louco de atar, loucura, nin louco