manchar - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

manchar1

• Etimoloxía: do latín maculāre.
• Pronuncia: [manˈt͡ʃaɾ] (AFI)

Verbo transitivo e pronominal

manchar

1. Encher de sucidade, de manchas.
   • Sinónimos: barnar, ensuciar, lixar, luxar, zafar.
2. (Figurado) Prexudicar [a boa sona de alguén].
   • Sinónimos: ensuciar, lixar, luxar, macelar, macular.
   • Termos relacionados: deshonrar.

Traducións

manchar2

• Pronuncia: [manˈt͡ʃaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

manchar

1. Poñerlle un mango a algo.
   • Sinónimos: mangar.
   • Antónimos: desmangar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación