morder - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: do galego-portugués morder (século XIII, Cantigas de Santa Maria), do latín mordēre, de mordeō.
• Pronuncia: /moɾˈðeɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

morder

1. Manter algo apertado entre os dentes, romper algo cos dentes ou ferir a alguén con eles.
   • Exemplo: Mordeu o lapis e levantou a mesa el só. Estaba a morder a mazá cando lembrou a análise. Foi rápido, e o can non foi quen de morderlle a perna.
   • Sinónimos: abocar, trabar, trincar.

Traducións

• Alemán: beißen (de)
• Castelán: morder (es).
• Catalán: mossegar (ca)
• Chinés: 咬 (zh)
• Francés: mordre (fr).
• Inglés: to bite (en).
• Italiano: mordere (it).
• Polaco: gryźć (pl)
• Portugués: morder (pt)
• Siciliano: muzzicari (scn)
• Vasco: hozka egin (eu), kosk egin (eu)

Conxugación

Verbo regular da 2ª conxugación

Castelán

• Etimoloxía: do latín mordēre, de mordeō.

Verbo

morder

1. Trabar, morder.

Galego-portugués

• Etimoloxía: do latín mordēre, de mordeō.

Verbo

morder

1. Trabar, morder.

Portugués

• Etimoloxía: do galego-portugués morder (século XIII, Cantigas de Santa Maria), do latín mordēre, de mordeō.

Verbo

morder

1. Trabar, morder.