vestir - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: de latín vestīre.
• Pronuncia: /besˈtiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

vestir

1. Cubrir de roupa ou calzado o corpo.
   • Exemplo: Vestiron o morto cun traxe branco e zapatos negros.
2. Pagar a vestimenta de alguén.
   • Exemplo: Non ten para vestir os fillos.
3. Confeccionar a roupa de alguén.
   • Exemplo: É costureiro e entón viste el mesmo a súa familia.
4. Cubrir algo con outra cousa que o adorna ou protexe.
   • Exemplo: Pois viste moito a roseira diante da casa.
5. Adornar un discurso con xiros literarios ou elegantes.
   • Exemplo: Eu creo que viste demasiado as súas novelas.
6. Disimular un defecto mediante ornamentos ou afectacións.
   • Exemplo: Viste os seus libros como pode.

Verbo pronominal

vestirse

1. Poñerse roupa.
   • Exemplo: Vístete axiña que chegas tarde.
2. Facerlle a roupa a alguén.
   • Exemplo: Me viste miña nai, que é costureira.
3. Poñerse unha cosa sobre outra, cubríndoa.
   • Exemplo: O campo vestiuse de flores.

Verbo intransitivo

vestirse

1. Levar roupa dun estilo ou gusto determinado.
   • Exemplo: Viste así porque che é un dandi.
2. Dito dunha prenda, un material ou unha cor, ser de estilo ou gusto ben considerado.
   • Exemplo: O sombreiro de palla non viste moito para ir a unha voda.

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación

Castelán

• Etimoloxía: de latín vestīre.
• Pronuncia: /besˈtiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

vestir

1. Vestir

Expresións relacionadas

• quedarse para vestir santos
• vestirse por los pies
• vísteme despacio, que tengo prisa

Conxugación

Verbo semiregular da 3ª conxugación

Portugués

• Etimoloxía: de latín vestīre.
• Pronuncia: /vɨʃˈtiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

vestir

1. Vestir