finski – Wikisłownik (original) (raw)

finski

kazus singular f singular m singular n dual plural
nominatiw finska finski finske finskej(finskaj) finske (finscy)
genitiw finskeje finskeho finskeho finskeju finskich
datiw finskej finskemu finskemu finskimaj finskim
akuzatiw finsku finski (finskeho) finske finskej (finskeju) finske (finskich)
instrumental finskej finskim finskim finskimaj finskimi
lokatiw finskej finskim finskim finskimaj finskich
adjektiw finski
adwerb finsce abo finski

Woznamy:

[1] k Finskej słušacy

Hyperonymy:

[1] finougriski

Přikłady:

[1] Tole čeplske šerjenje so wjeseli, zo je mje skónčnje lepiło a spěwa sej z lutym wjeselom finski jěcharski marš wótře do nócneho lěsa. (Brězan)

Wotwodźene wopřijeća:

finšćina = finska rěč

hornjoserbski: [1] finski estiski: [1] soome finski: [1] suomalainen jidišćina: [1] Lua-zmylk w Modul:languages, w lince 502: Substitution data 'yi-translit' does not match an existing module.. finish němski: [1] finnisch nižozemski: [1] fins jendźelski: [1] Finnish litawski: [1] suomiškas romšćina we Finskej: [1] finitiko šwedski: [1] finsk ukrainski: [1] фінський (finsʹkyj)