w – Wikisłownik (original) (raw)

w

Woznamy:

[1] w něčim nutřka

Dalše wujasnjenja:

Prepozicija w trjeba so z lokatiwom; wona je zasadnje něma, tež před słowami, kiž so z wokalom započinaja (na př. "w awće").

Eksistuje tež wokalizowana warianta we, kiž so po kodifikaciji jenož wužiwa:

• obligatorisce před lokatiwom singulara wosoboweho pronomena ja: we mni
• při wosebitym dorazu ("we kamoru, nic na nim")
• fakultatiwnje před słowami, kiž so z f započinaja
• obligatorisce před słowami, kiž so z w, ł, hł započinaja

Posledni dypk pak njewotpowěduje w žanym času rěčnej woprawdźitosći. Wužiwanje w abo we chabła pola wšitkich spisowaćelow a zda so hłownje wot rytma sady diktowane.

W někotrych padach starych lokatiwow, kiž so dźensa jako adwerby začuwaja, so w njepisa (na př. hromadźe); pola podaćow časa je pisanje w fakultatiwne ("w dźewjećich" abo "dźewjećich").

Přikłady:

[1] Hač móže so heksameter we słowjanšćinach nałožeć abo hač je so nałožował, to Ty rozsudźić njemóžeš a njesměš, dokelž žaneje słowjanskeje literatury hišće doznał njejsy. (Ćišinski)

Plista zažehli młoduška nic tak zlě na licu, kaž we wutrobje, a čas žiwjenja jeho tak žehleše, zo jeje njezaby. (Radlubin)

Chcył něhdy w holi Mužakec pan Lučibar sej hriby pjec. (Zejler)

Sy ty policajska wyšnosć, to sym zakoń, twój knjez, ja, kiž móc twoju w wuzdźe dźerži, wobmjezy, hdyž překroča. (Zejler)

Wšelacy rjemjeslnicy w łódźernjach žadaja wyšu mzdu, kotruž direktorjo jim njechadźa přizwolić. (Katolski Posoł 1912)