wona – Wikisłownik (original) (raw)

nominatiw wona
genitiw jeje/njeje
datiw jej/njej1, ji/ni2
akuzatiw ju/nju
instrumental njeju, njej1
lokatiw njej, ni2

1 njeju je prěnjotny twar, mjeztym zo njej so wutwori pod wliwom wostalych padow a skrótšowanjom samozwukow – tenle druhotny twar so pak dźens wužiwa časćišo
2 ji/nji je starši a narěčowy twar

Dalše wujasnjenja:

Dźělenje słowow:

wo•na, nje•je

MFA: [ˈwɔna], [ˈnʲejɛ]

Woznamy:

[1] pokazuje na hižo spomnjenu žensku wosobu abo wěc ženskeho rodu

Pochad:

Z prasłowjanskeho *ona [→en]. Před kóždym samozwukom /o/ so w serbšćinje wutwori zynk /w/, podobnje kaž w čěskich narěčach (vona) abo wukrajinšćinje (вонa).

Přikłady:

[1] Wona je moja towarška.

Wostatne rěčowe rody

čěski: [1] ona słowakski: [1] ona
čěski: [1] ona němski: [1] sie jendźelski: [1] she słowakski: [1] ona