konsonant - Wîkîferheng (original) (raw)

• IPA(kilîd): /koːnsoːˈnɑːnt/
• Kîtekirin: kon·so·nant

konsonant m

1. (zimannasî) dengdar, tîpên bêdeng, herfên ku serbixwe nayên bikaranîn
   (di kurdî de: b, c, ç, d, f, g, h, j, k, l, m, n, p, q, r, s, ş, t, v, w, x, y, z,
   ne: a, e, ê, i, î, o, u, û
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

• konson
• vokal

Konsonant bi rêya îngilîzî consonant yan konson bi rêya fransî consonne ji latînî consonans ji con (pê re, li gel û sonare (deng jê hatin)

• konsonantî

• Almanî: Konsonant → de m, Mitlaut → de m

• Çekî: souhláska → cs m

• Esperantoyî: konsonanto → eo

• Fînî: konsonantti → fi, kerake → fi

• Fransî: consonne → fr m

• Holendî: medeklinker → nl m

• Îbranî: עיצור ('ytzur)

• Îngilîzî: consonant → en

• Îtalî: consonante → it m

• Japonî: 子音 → ja (しいん, shi-in), 子音字 → ja (しいんじ, shi-in-ji)

• Mecarî: mássalhangzó → hu

• Rusî: согласная (soglásnaja)

• Swêdî: konsonant → sv g

• Telûgûyî: హల్లు (hallu)

konsonant

1. dengdar, bêdeng
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]