seyr - Wîkîferheng (original) (raw)

seyr

  1. Ecêb, sosret, nedîtî, mat, xerîb, ne edetî, ne asayî, ne normal, ne adî.
    Bûyerek seyr û sosret qewimiye.

Ji erebî سیر (seyr, “nêrîn, sêr kirin”), hevreha sêr; bi maneya ku tiştê ku li xwe dide sêrkirin. Bide ber zazakî temaşe, bi heman ramanê.

seyr cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

seyr kirin

  1. Gerîn, hatin û çûn.
  2. nerîn, temaşe kirin, çavên xwe lê gerandin.

Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.