temîn - Wîkîferheng (original) (raw)

• Kîtekirin: te·mîn

temîn m

1. Bicihanîn, encamdan, bicihkirin, misogerî, esehî, piştrastî, dabîn, pêbawerî, peydakirin, bidestxistin.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

• teimîn

• kemîn

• texmîn

• bêtemîn

• bêtemînî

• bitemîn

• temîn bûn (lêker)

• temîn kirin (lêker)

• temînat

• temînbûn (navdêr)

• temînbûyî (rengdêr)

• temînî

• temînker

• temînkirin (navdêr)

• temînkirî (rengdêr)

Ji erebî تَأْمِين (taʔmīn).

• Almanî: Beschaffung → de m, Versicherung → de m, Versorgung → de m, Zufuhr → de, Beteuerung → de m, Besorgung → de m
• Erebî: ?تأمين → ar
• Farisî: بیمه → fa
• Fînî: hankkiminen → fi, varmistaminen → fi
• Îngilîzî: supply → en, assurance → en, confidence → en, getting → en, obtaining → en, achieving → en, realization → en, ?guarantee → en, ?insurance → en
• Tirkî: temin → tr, sağlama → tr, elde etme, gerçekleştirme → tr, güvence → tr, sigorta → tr, teminat → tr

temîn m

1. Wêneyê yan nexşa ku mirov lê dinere û li ber wê nexşek din çêdike.
   • Pirseka dîn e û ez ê bi dînatiya xwê bersiv bidim.
     Ez bi kurdî ji dayik bûm li ser berrikeka bi tiliyên dapîra min nîgarê Mezopotamya lêkirî.
     Ez dixewtim li ser pênc gezên bublînê ew ê dayika min navê xwe û yê babê min û yê Kurdistanê bi tîpên kurdî sentînê kesk û sor û zer têl û temînen xwe li ser neqişandîn. — (Selwa Gulî: Çima bi kurdî dinivîsî?, Amidakurd.com, 3/2007)

• temîne
• kemîn
• texmîn