amicus - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| amīcus | API: /aˈmiː.kus/ | (classice) |
|---|
- amecus (prisce)
amīc|us, -ī masc.
- vir amans vel socius
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | amīcus | amīcī | I |
| gen. | amīcī | amīcōrum | II |
| dat. | amīcō | amīcīs | III |
| acc. | amīcum | amīcōs | IV |
| abl. | amīcō | amīcīs | VI |
| voc. | amīce | amīcī | V |
| vir amans vel socius | dilatare ▼ |
|---|
| vir amans vel socius | collabi ▲ |
|---|
amīc|us, -a, -um
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | amīcus | amīca | amīcum | nom. | amīcī | amīcae | amīca |
| gen. | amīcī | amīcae | amīcī | gen. | amīcōrum | amīcārum | amīcōrum |
| dat. | amīcō | amīcae | amīcō | dat. | amīcīs | amīcīs | amīcīs |
| acc. | amīcum | amīcam | amīcum | acc. | amīcōs | amīcās | amīca |
| abl. | amīcō | amīcā | amīcō | abl. | amīcīs | amīcīs | amīcīs |
| voc. | amīce | amīca | amīcum | voc. | amīcī | amīcae | amīca |
| amans | dilatare ▼ |
|---|
| amans | collabi ▲ |
|---|