arbor - Victionarium (original) (raw)
Latine
Pinus arbor
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| arbor | API: /ˈar.bor/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: ar·bor — morphologica: arbor
← arbos antiq.
arb|or, -oris fem.
- Alta planta lignea perennis.
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | arbor | arborēs | I |
| gen. | arboris | arborum | II |
| dat. | arborī | arboribus | III |
| acc. | arborem | arborēs | IV |
| abl. | arbore | arboribus | VI |
| voc. | arbor | arborēs | V |
| Variae arbores | dilatare ▼ |
|---|
| Variae arbores | collabi ▲ |
|---|
| Alta planta lignea perennis | dilatare ▼ |
|---|
| Alta planta lignea perennis | collabi ▲ |
|---|
Loci
| P. Ovidius Naso-42…+18 | C. Plinius Secundus23–79 | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
class. (ca. 2-8 p.C.n.)
- nitenti tamen est similis curvataque crebros
dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet.
constitit ad ramos mitis Lucina dolentes
admovitque manus et verba puerpera dixit:
arbor agit rimas et fissa cortice vivum
reddit onus, vagitque puer; quem mollibus herbis
naides inpositum lacrimis unxere parentis. —Metamorphoses Ovidii Nasonis [1]
saec. I. (ca. 78 p.C.n.)
- pudet a Graecis Italiae rationem mutuari, Metrodorus tamen Scepsius dicit, quoniam circa fontem arbor multa sit picea, quales Gallice vocentur padi, hoc nomen accepisse, Ligurum quidem lingua amnem ipsum Bodincum vocari, quod significet fundo carentem. —Naturalis historia Plinii [2]
Vide etiam**:** → arbor (Vicicitatio)
Fontes
- ↑ Publius Ovidius Naso - Metamorphoseon libri XV. (Bibliotheca Augustana): Liber decimus, Venus et Adonis, versus 509 — arbor
- ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber tertius, cap. 20, [122] — arbor