beta - Victionarium (original) (raw)
Betae.
bēt|a, -ae fem.
- Planta herbacea familiae Amaranthacearum, cuius ex radice saccharum betaceum fit.
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | bēta | bētae | I |
| gen. | bētae | bētārum | II |
| dat. | bētae | bētīs | III |
| acc. | bētam | bētās | IV |
| abl. | bētā | bētīs | VI |
| voc. | bēta | bētae | V |
Rote Rübe fem. ☞de, Bete fem. ☞de, Beete fem. ☞de, Rote Bete fem. ☞de
τεῦτλον (teutlon, neut.)
burak zwyczajny masc. ☞pl
Beta.
← Graeca Antiqua βῆτα ( bēta )
bēta (neut.; indeclinabile)
- Β, seu β, littera secunda abecedarii Graeci, ad b Latinum respondens.
βῆτα (bēta, neut.)
| beta etiam dictio est in aliis linguis: |
|---|