ego - Victionarium (original) (raw)
Etiam egō.
A voce Protindeuropaea *ego(H), *(H₁)me-.
ego, meī (comm.; plur. nos), IPA /'e.go(ː)/, /'me.iː/
- (Pronomen primae personae.)
| c. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | ego | nōs | I |
| gen. | meī | nostrīnostrum | II |
| dat. | mihi | nōbīs | III |
| acc. | mē | nōs | IV |
| abl. | mē | nōbīs | VI |
| pronomen personalis | dilatare ▼ |
|---|
| pronomen personalis | collabi ▲ |
|---|
saec. VI. a.C.n.
Inscriptio “Duenos”:
𐌉𐌏𐌖𐌄𐌔𐌀𐌕𐌃𐌄𐌉𐌖𐌏𐌔𐌒𐌏𐌉𐌌𐌄𐌃𐌌𐌉𐌕𐌀𐌕
iovesat deivos qoi med mitatGraeca Antiqua: egō — Romanizatio vocis ἐγώ.
| ego etiam dictio est in aliis linguis: |
|---|