forare - Victionarium (original) (raw)

Discretiva

forare dictio est in variis linguis:
Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
forāre secunda singularis praesens passiva imperativus forō (forāre)
forāre praesens activa infinitivus forō
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: fo·rā·re — morphologica: for-are

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
forare praesens activa infinitivus fora substantiv.
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: fo·ra·re — morphologica: for-are

T. Lucretius Carus–95…–55 Aulus Cornelius Celsus 30
antiq. class. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

class.

quamlibet in formam et faciem decurrere rerum,

et prorsum quamvis in acuta ac tenvia posse

mucronum duci fastigia procudendo,

ut sibi tela parent silvasque ut caedere possint

materiemque dolare et levia radere tigna

et terebrare etiam ac pertundere perque forare. —De rerum natura Lucretii [1][2]

class.

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Lucretius
  2. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Celsus