mors - Victionarium (original) (raw)
Latine
[+/-]
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
 |
API: /mors/ | (classice) |
|---|
Nomen substantivum
[+/-]
mor|s, -tis f
Declinatio
[+/-]
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | mors | mortēs | I |
| gen. | mortis | mortium | II |
| dat. | mortī | mortibus | III |
| acc. | mortem | mortēs | IV |
| abl. | morte | mortibus | VI |
| voc. | mors | mortēs | V |
Dictiones derivatae
[+/-]
Translationes
[+/-]
| finis vitae | dilatare ▼ |
|---|
| finis vitae | collabi ▲ |
|---|
- Africanice: dood (af) m
- Anglice: death (en)
- Batave: dood (nl) m
- Bohemice: smrt (cs) f
- Catalane: mort (ca) f
- Danice: död (da)
- Esperantice: morto (eo)
- Estonice: surm (et)
- Finnice: kuolema (fi)
- Francogallice: mort (fr) f
- Gaelice: bàs (gd) m
- Gallaice: morte (gl) f
- Germanice: Tod (de) m
- Hungarice: halál (hu)
- Islandice: dauði (is)
- Italice: morte (it) f
- Lusitane: morte (pt) f
- Neograece: θάνατος (el) m (thánatos)
- Polonice: śmierć (pl) f
- Ruthenice: смерть (ru) (smertʹ)
- Suecice: död (sv)
Formae affines
[+/-]
| mors etiam dictio est in aliis linguis: |
|---|