pax - Victionarium (original) (raw)
Vicipaedia
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: pāx — morphologica: pax
← a lingua Protoitalica: *pāks ← a lingua Protoindoeuropaea: *péh₂ḱ-s
pā|x, -cis fem.
- √ Publica tranquillitas et concordia
- Indutiae; belli absentiae
- quietudo
- Mors, absentia vitae
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | pāx | pācēs | I |
| gen. | pācis | pācum | II |
| dat. | pācī | pācibus | III |
| acc. | pācem | pācēs | IV |
| abl. | pāce | pācibus | VI |
| voc. | pāx | pācēs | V |
Antonyma · contraria
[+/-]
| Publica tranquilitas et concordia | dilatare ▼ |
|---|
| Publica tranquilitas et concordia | collabi ▲ |
|---|
| Belli absentiae | dilatare ▼ |
|---|
| Belli absentiae | collabi ▲ |
|---|
Discretiva
| pax dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| pāx | casus nominativus singularis | substantivi pāx |
| pāx | casus vocativus singularis | substantivi pāx |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: pāx — morphologica: pax
| C. Plinius Secundus23-79 | Aulus Gelliusca. 130-170 | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
saec. I.
- Maximum hinc opus naturae ordiemur et cibos suos homini narrabimus faterique cogemus ignota esse per quae vivat. nemo id parvum ac modicum existimaverit, nominum vilitate deceptus. pax secum in his aut bellum naturae dicetur, odia amicitiaeque rerum surdarum ac sensu carentium et, quo magis miremur, omnia ea hominum causa. —Naturalis historia Plinii [1][2]
Latinitas postclassica
[+/-]
saec. II.
- Duobus modis M. Varro in libro humanarum, qui est de bello et pace, ‘indutiae’ quid sint, definit. ‘Indutiae sunt’ inquit ‘pax castrensis paucorum dierum’; item alio in loco: ‘indutiae sunt’ inquit ‘belli feriae’. Sed lepidae magis atque iucundae brevitatis utraque definitio quam plana aut proba esse videtur. Nam neque pax est indutiae – bellum enim manet, pugna cessat –, neque in solis castris neque ‘paucorum’ tantum ‘dierum’ indutiae sunt. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]