rima - Victionarium (original) (raw)

Discretiva

rima dictio est in variis linguis:
Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Modus flexurae originis
rīmā casus ablativus singularis substantivi rīma
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: rī·mā — morphologica: rim-a

Proprietates grammaticales1

[+/-]

Forma Modus flexurae originis
rima casus nominativus/accusativus singularis articulatus substantivi rimă
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ri·ma — morphologica: rim-a

Proprietates grammaticales2

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rima tertia singularis imperfectum activa indicativus rima
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ri·ma — morphologica: rim-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rima tertia singularis perfectum activa indicativus rimer
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ri·ma — morphologica: rim-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rima tertia singularis praesens activa indicativus rimar
rima secunda singularis praesens affirmativa imperativus rimar
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ri·ma — morphologica: rim-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rima tertia singularis praesens activa indicativus rimare
rima secunda singularis praesens activa imperativus rimare
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ri·ma — morphologica: rim-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rima tertia singularis praesens activa indicativus rimar
rima secunda singularis praesens affirmativa imperativus rimar
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ri·ma — morphologica: rim-a