stercus - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ster·cus — morphologica: stercus

sterc|us, -oris neut.

  1. Excrementum, quod et laetamen, fimus et quicquid fecundandis agris usui est: dicitur autem sive de belluis sive de hominibus.
n. sing. plur.
nom. stercus stercora I
gen. stercoris stercorum II
dat. stercorī stercoribus III
acc. stercus stercora IV
abl. stercore stercoribus VI
voc. stercus stercora V
Excrementum dilatare ▼
Excrementum collabi ▲
M. Porcius Cato-234…-149 Lucius Annaeus Seneca-3…+65 C. Plinius Secundus23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

antiq.

class.

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Cato
  2. 1 2 3 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Seneca
  4. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius