universus - Victionarium (original) (raw)

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ū·ni·ver·sus — morphologica: uni-vers-us

← Latine: ūnī + versus

ūnivers|us, -a, -um

  1. Ad unum reductus.
positivus singularis positivus pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. ūniversus ūniversa ūniversum nom. ūniversī ūniversae ūniversa
gen. ūniversī ūniversae ūniversī gen. ūniversōrum ūniversārum ūniversōrum
dat. ūniversō ūniversae ūniversō dat. ūniversīs ūniversīs ūniversīs
acc. ūniversum ūniversam ūniversum acc. ūniversōs ūniversās ūniversa
abl. ūniversō ūniversā ūniversō abl. ūniversīs ūniversīs ūniversīs
voc. ūniverse ūniversa ūniversum voc. ūniversī ūniversae ūniversa
Ad unum reductus dilatare ▼
Ad unum reductus collabi ▲

Loci

M. Tullius Cicero-106…-43 Aulus Cornelius Celsus ca.-25…+50 C. Plinius Secundus23–79 Ulco Cats Bussemaker1810-1865
antiq. class. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

class. (45 a.C.n. / 709 a.u.)

class. (ca. 30 p.C.n.)

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

saec. XIX.

Vide etiam**:** → universus (Vicicitatio)

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De natura deorum. (The Latin Library): Liber tertius. VII.. [18] — universus
  2. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quartus, XIX. De coeliaco, ventriculi morbo. [2] — universus
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber tertius, cap. 1, [3] — universus
  4. Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber IV, capitulum IV, [4] — universus