viridis - Victionarium (original) (raw)
Latine
Vicipaedia
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: vi·ri·dis — morphologica: virid-is
virid|is, -is, -e [1]
- Herbecei coloris, color ex.gr. herbarum.
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | viridis | viridis | viride | nom. | viridēs | viridēs | viridia |
| gen. | viridis | viridis | viridis | gen. | viridium | viridium | viridium |
| dat. | viridī | viridī | viridī | dat. | viridibus | viridibus | viridibus |
| acc. | viridem | viridem | viride | acc. | viridēs | viridēs | viridia |
| abl. | viridī | viridī | viridī | abl. | viridibus | viridibus | viridibus |
| voc. | viridis | viridis | viride | voc. | viridēs | viridēs | viridia |
| viridis comparativus | dilatare ▼ |
|---|
| viridis comparativus | collabi ▲ |
|---|
| viridis superlativus | dilatare ▼ |
|---|
| viridis superlativus | collabi ▲ |
|---|
viride (Adverbium)
| Herbecei coloris | dilatare ▼ |
|---|
| Herbecei coloris | collabi ▲ |
|---|
Discretiva
| viridis dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| viridis | casus genitivus singularis | adiectivi viridis |
| viridis | casus vocativus singularis · genus masculinum | adiectivi viridis |
| viridis | casus vocativus singularis · genus femininum | adiectivi viridis |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: vi·ri·dis — morphologica: virid-is
Loci
| C. Plinius Secundus23–79 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
saec. I. (ca. 78 p.C.n.)
- Candidarum dux est paederos, quamquam quaeri potest, in quo colore numerari debeat totiens iactati per alienas pulchritudines nominis, adeo ut decoris praerogativa in vocabulo facta sit. sed tamen et suum genus expectatione tanta dignum. coeunt quippe in tralucidam crystallum viridis suo modo aër simulque purpurae et quidam vini aurei nitor semper extremus in visu, sed purpura coronatus. —Naturalis historia Plinii [2]
Vide etiam**:** → viridis (Vicicitatio)
Fontes
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 1007 — “VĬRĬDIS, e, adject. (vireo) Virdis pro viridis improbatur a Prob. App. p. 199. 9. K.;”
- ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXXVII, cap. 46, [129] — viridis