aboleo - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
aboleo, abolere, abolevi, abolitum

API: /a.'bo.le.o(ː)/, /a.bo.'leː.re/, /a.bo.'leː.wiː/, /a.'bo.li.tum/ (classice)
API: /aˈboleo aboˈlere aboˈlevi aˈbolitum/ (ecclesiastice)
(modo Anglico)
← ab + *oleo, quod significat aut “alescere, increscere”, a radice prisca Indoeuropaea *ol-eyo-, forma causativa ab *al- “alere, alescere”; aut “caedere” a lingua prisca Indoeuropaea *elH₃-: confer vocem Palaeograecam ὄλλυμι (ollymi, caedo; -λλ- a *-ln-).
Propterea aut √ “retardo augmen” aut √ “occido”.
ăbŏl|ĕō, -ēre, -ēvī vel -ŭī, -ĭtum
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| abolēv- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | abolēvī | abolēverim | abolēveram | abolēvissem | abolēverō |
| II. sing. | abolēvistī | abolēveris | abolēverās | abolēvissēs | abolēveris |
| III. sing. | abolēvit | abolēverit | abolēverat | abolēvisset | abolēverit |
| I. plur. | abolēvimus | abolēverimus | abolēverāmus | abolēvissēmus | abolēverimus |
| II. plur. | abolēvistis | abolēveritis | abolēverātis | abolēvissētis | abolēveritis |
| III. plur. | abolēvērunt | abolēverint | abolēverant | abolēvissent | abolēverint |
| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Voxactiva | abolēre | abolēvisse | abolitūrum,-am, -um esse | abolēns | abolitūrus,-a, -um | |
| Voxpassiva | abolērī | abolitum,-am, -um esse | abolitum īrī | abolitus,-a, -um | ||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| abolendī | abolendus, -a, -um | abolitum | abolitū |
καταλύω (catalyō)