acies - Victionarium (original) (raw)
Acies securis lignum scindit
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| acies |  |
API: /ˈaʧies/ | (ecclesiastice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: a·ci·ēs — morphologica: aci-es
← Latine: ācer, Graeca Antiqua: ἀκίς
aci|ēs, -ēī fem.
- √ Pars tenuis secansque laminae instrumenti.
- (militariter) Positio militium vel navium constituta in ordine usuale sine decursu determinato.
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | aciēs | aciēs | I |
| gen. | aciēī | aciērum | II |
| dat. | aciēī | aciēbus | III |
| acc. | aciem | aciēs | IV |
| abl. | aciē | aciēbus | VI |
| voc. | aciēs | aciēs | V |
| Pars tenuis secansque laminae instrumenti | dilatare ▼ |
|---|
| Pars tenuis secansque laminae instrumenti | collabi ▲ |
|---|
| Positio militium vel navium constituta in ordine usuale sine decursu determinato | dilatare ▼ |
|---|
| Positio militium vel navium constituta in ordine usuale sine decursu determinato | collabi ▲ |
|---|
antiq.
- saec. I. a.C.n. Non placet quem scurrae laudant, manipularis mussitant, neque illi quorum lingua gladiorum aciem praestringit domi. —Truculentus Plauti
Discretiva
| acies dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| aciēs | casus vocativus singularis | substantivi aciēs |
| aciēs | casus nominativus pluralis | substantivi aciēs |
| aciēs | casus accusativus pluralis | substantivi aciēs |
| aciēs | casus vocativus pluralis | substantivi aciēs |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: a·ci·ēs — morphologica: aci-es