actus - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

actus API: /ˈaktus/ (ecclesiastice)

Syllabificatio phonetica: āc·tus — morphologica: act-us

Latine: agō (agere)

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
āctus perfectum passiva participium­ nominativo agō (agere)
positivus singularis positivus pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. āctus ācta āctum nom. āctī āctae ācta
gen. āctī āctae āctī gen. āctōrum āctārum āctōrum
dat. āctō āctae āctō dat. āctīs āctīs āctīs
acc. āctum āctam āctum acc. āctōs āctās ācta
abl. āctō āctā āctō abl. āctīs āctīs āctīs
voc. ācte ācta āctum voc. āctī āctae ācta

āct|us, -ūs masc.

  1. Motus seu ductus alicuius rei.
  2. Mensura longitudinis areae, 120 pedes in lato.
  3. Factum agendi aliquem.
m. sing. plur.
nom. āctus āctūs I
gen. āctūs āctuum II
dat. āctuī āctibus III
acc. āctum āctūs IV
abl. āctū āctibus VI
voc. āctus āctūs V

actus minimus seu actus simplex, 120 pedes per 4 pedes; 480 pedes quadrati.

actus quadratus, 120 pedes per 120 pedes; 14,400 pedes quadrati; acnua.

Motus seu ductus alicuius rei

saec. V.

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Modus flexurae originis
āctūs casus genitivus singularis substantivi āctus
āctūs casus nominativus pluralis substantivi āctus
āctūs casus accusativus pluralis substantivi āctus
āctūs casus vocativus pluralis substantivi āctus
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: āc·tūs — morphologica: act-us