agricola - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| agricola |  |
API: /aˈgrikola/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: a·gri·co·la — morphologica: agri-col-a
← Latine: ager + colō (colāre)
agricŏl|a, -ae masc.
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | agricola | agricolae | I |
| gen. | agricolae | agricolārumagricolum | II |
| dat. | agricolae | agricolīs | III |
| acc. | agricolam | agricolās | IV |
| abl. | agricolā | agricolīs | VI |
| voc. | agricola | agricolae | V |
Latinitas mediaevalis
[+/-]
saec. XIII.
Iam horrifer Aquilo
suavi cedit Zephiro,
sole in estifero
degente domicilio.
dulcisona resonat harundo.
floride cum floridis
florent vites pampinis.
odorifera
surgunt gramina,
gaudet agricola. —Carmina Burana variorum auctorum (Carmina amatoria, 132, 5a. fl.1230)
| Cultor agri | dilatare ▼ |
|---|
| Cultor agri | collabi ▲ |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| agricolā | casus ablativus singularis | substantivi agricola |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| agricolā | |
API: /aˈgrikolaː/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: a·gri·co·lā — morphologica: agri-col-a
| M. Tullius Cicero-106…-43 | P. Ovidius Naso -42…+18 | Lucius Annaeus Seneca -3/+65 | L. Iunius Moderatus Columellaca. 4-70 | C. Plinius Secundus 23-79 | M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 | Hildegardis Bingensis1098-1179 | Franciscus Petrarca1304-1374 | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | class. | class. | I | I | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
class.
- Medicus morbum ingravescentem ratione providet, insidias imperator, tempestates gubernator; et tamen ei ipsi saepe falluntur, qui nihil sine certa ratione opinantur; ut agricola, cum florem oleae videt, bacam quoque sese visurum putat, non sine ratione ille quidem sed non numquam tamen fallitur. —De divinatione Ciceronis [1][2]
class.
- Quae tibi quaerebam memorem testantia curam
dona Tomitanus mittere posset ager.
Dignus es argento, fulvo quoque dignior auro,
sed te, cum donas, ista iuvare solent.
Nec tamen haec loca sunt ullo pretiosa metallo:
hostis ab agricola vix sinit illa fodi.
Purpura saepe tuos fulgens praetexit amictus,
sed non Sarmatico tingitur illa mari. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis [3][2]
class.
- Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. —De beneficiis Senecae [4]
saec. I.
- Eum porro an recte aretur frequenter explorare debet agricola, nec tantum visu, qui fallitur non numquam superfusa terra latentibus scamnis, verum etiam tactu, qui minus decipitur cum solidi rigoris admota pertica transversis sidcis inseritur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [5][2]
saec. I.
- ita nubilo occasu pluviosam hiemem denuntiat, statimque augent lacernarum pretia; sereno asperam, et reliquarum vestium accendunt. sed ille indocilis caeli agricola hoc signum habeat inter suos vepres humumque suam aspiciens: cum folia viderit decidua. sic iudicetur anni temperies, alibi tardius, alibi maturius. —Naturalis historia Plinii [6]
saec. I.
- Casus autem, qui et ipse praestat argumentis locum, sine dubio est ex insequentibus, sed quadam proprietate distinguitur, ut si dicam: «melior dux Scipio quam Hannibal, vicit Hannibalem» : «bonus gubernator, numquam fecit naufragium» : «bonus agricola, magnos sustulit fructus». —Institutio oratoria Quintiliani [7]
Latinitas mediaevalis
[+/-]
saec. XII.
- Nequaquam autem deceret ut sacerdos officia agricolae, discipulus officia magistri coleret, cum agricola sacerdotem, discipulus magistrum in timore et humili patientia imitari debeat. —Epistolae Hildegardis [8][2]
Latinitas humanistica
[+/-]
saec. XIV.
- Nunc ad ipsam agriculture artem redeo, que magnis olim tractata viris atque ingeniis in pretio fuit, in qua ut multis in rebus altum locum Cato censorius tenet, de quo cum verissime scriptum sit, optimus senator, optimus orator, optimus imperator, tandem laudis ad cumulum illud est additum: sine emulo sive sine exemplo sui temporis agricola. —De remediis utriusque fortune Petrarcae [9][2]
Fontes
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedCicero - 1 2 3 4 5 Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedq - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedOvidius - ↑ Lucius Annaeus Seneca - De beneficiis. (Universitas Turicensis): Tomus / Liber II. 11, versus 4 — agricola
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedColumella - ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber duodevicesimus, cap. 60, [226] — agricola
- ↑ Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber quintus, X. [48] — agricola
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedHildegardis - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedPetrarca