amarus - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

Syllabificatio phonetica: a·mā·rus — morphologica: amar-us

ămār|us, -a, -um

Acerbus; sapore absinthii vel quininae.

positivus singularis	positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	amārus	amāra	amārum	nom.	amārī	amārae	amāra
gen.	amārī	amārae	amārī	gen.	amārōrum	amārārum	amārōrum
dat.	amārō	amārae	amārō	dat.	amārīs	amārīs	amārīs
acc.	amārum	amāram	amārum	acc.	amārōs	amārās	amāra
abl.	amārō	amārā	amārō	abl.	amārīs	amārīs	amārīs
voc.	amāre	amāra	amārum	voc.	amārī	amārae	amāra

amarus comparativus	dilatare ▼

amarus comparativus	collabi ▲

amarus superlativus	dilatare ▼

amarus superlativus	collabi ▲

Antonyma · contraria

dulcis
amārē, amāriter (adverbium)
amārescō, amārescere
amāricō, amāricāre
amārificō, amārificāre
amāritās
amāritia
amāritiēs
amāritōsus
amāritūdō
amarizō, amarizāre
amārō, amārāre
amāror
amārulentus

Acerbus

Anglice: bitter (en) Dacoromane: amar (ro) Esperantice: amara (eo) Germanice: bitter (de)	Graeca Antiqua: πικρός ‎(pikrós)}} Hispanice: amargo (es) Italice: amaro (it)