ambulo - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| ambulō | API: /ˈam.bu.loː/ | (classice) |
|---|
equus ambulat
ambul|ō, -āre, ambulāvī, ambulātum
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| ambulāv- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | ambulāvī | ambulāverim | ambulāveram | ambulāvissem | ambulāverō |
| II. sing. | ambulāvistī | ambulāveris | ambulāverās | ambulāvissēs | ambulāveris |
| III. sing. | ambulāvit | ambulāverit | ambulāverat | ambulāvisset | ambulāverit |
| I. plur. | ambulāvimus | ambulāverimus | ambulāverāmus | ambulāvissēmus | ambulāverimus |
| II. plur. | ambulāvistis | ambulāveritis | ambulāverātis | ambulāvissētis | ambulāveritis |
| III. plur. | ambulāvērunt | ambulāverint | ambulāverant | ambulāvissent | ambulāverint |
| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Voxactiva | ambulāre | ambulāvisse | ambulātūrum,-am, -um esse | ambulāns | ambulātūrus,-a, -um | |
| Voxpassiva | ambulārī | ambulātum,-am, -um esse | ambulātum īrī | ambulātus,-a, -um | ||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| ambulandī | ambulandus, -a, -um | ambulātum | ambulātū |