amicus - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

amīcus API: /aˈmiː.kus/ (classice)

amo + -icus

amīc|us, -ī masc.

  1. vir amans vel socius
m. sing. plur.
nom. amīcus amīcī I
gen. amīcī amīcōrum II
dat. amīcō amīcīs III
acc. amīcum amīcōs IV
abl. amīcō amīcīs VI
voc. amīce amīcī V
vir amans vel socius dilatare ▼
vir amans vel socius collabi ▲

amīc|us, -a, -um

  1. amans
positivus singularis positivus pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. amīcus amīca amīcum nom. amīcī amīcae amīca
gen. amīcī amīcae amīcī gen. amīcōrum amīcārum amīcōrum
dat. amīcō amīcae amīcō dat. amīcīs amīcīs amīcīs
acc. amīcum amīcam amīcum acc. amīcōs amīcās amīca
abl. amīcō amīcā amīcō abl. amīcīs amīcīs amīcīs
voc. amīce amīca amīcum voc. amīcī amīcae amīca
amans dilatare ▼
amans collabi ▲