angelus - Victionarium (original) (raw)
“Nuntius.”
← Graeca Antiqua ἄγγελος (angelos, nuntius)
angĕl|us, -ī masc.
- Nuntius.
- (κατ' ἐξοχήν) Ens caelestis et spiritalis, hominum superior potestate intellegentiaque, ut qui in sanctis scripturis dicuntur nuntios Dei esse.
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | angĕlus | angĕlī | I |
| gen. | angĕlī | angĕlōrum | II |
| dat. | angĕlō | angĕlīs | III |
| acc. | angĕlum | angĕlōs | IV |
| abl. | angĕlō | angĕlīs | VI |
| voc. | angĕle | angĕlī | V |
ἄγγελος (angelos, c.)