augeo - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: au·ge·ō — morphologica: aug-eo
aug|eō, -ēre, auxī, auctum [1]
- Alicui rei naturale incrementum ac prosperitatem praebere et adquirere. [2]
- Maius facere.
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| aux- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | auxī | auxerim | auxeram | auxissem | auxerō |
| II. sing. | auxistī | auxeris | auxerās | auxissēs | auxeris |
| III. sing. | auxit | auxerit | auxerat | auxisset | auxerit |
| I. plur. | auximus | auxerimus | auxerāmus | auxissēmus | auxerimus |
| II. plur. | auxistis | auxeritis | auxerātis | auxissētis | auxeritis |
| III. plur. | auxērunt | auxerint | auxerant | auxissent | auxerint |
| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Voxactiva | augēre | auxisse | auctūrum,-am, -um esse | augēns | auctūrus,-a, -um | |
| Voxpassiva | augērī | auctum,-am, -um esse | auctum īrī | auctus,-a, -um | ||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| augendī | augendus, -a, -um | auctum | auctū |
| Alicui rei naturale incrementum ac prosperitatem praebere et adquirere | dilatare ▼ |
|---|
| Alicui rei naturale incrementum ac prosperitatem praebere et adquirere | collabi ▲ |
|---|
| Maius facere | dilatare ▼ |
|---|
| Maius facere | collabi ▲ |
|---|
| M. Tullius Cicero–106…–43 | Apuleiusca. 125–170 | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
class. (48 a.C.n. / 706 a.u.)
- nihil mihi umquam tam incredibile accidit, nihil in his malis tam acerbum. qui ex ipso audissent cum Sicyone palam multis audientibus loqueretur nefaria quaedam, ad me pertulerunt. Nosti genus, etiam expertus es fortasse. in me id est omne conversum. sed augeo commemorando dolorem et facio etiam tibi. qua re ad illud redeo. cura ut huius rei causa dedita opera mittat aliquem Balbus. ad quos videbitur velim cures litteras meo nomine. vale. xiii Kal. Ian. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [3][4]
Latinitas postclassica
[+/-]
saec. II. (ca. 158 p.C.n.)
- quisnam sit ille basileus, totius rerum naturae causa et ratio et origo initialis, summus animi genitor, aeternus animantum sospitator, assiduus mundi sui opifex, sed enim sine opera opifex, sine cura sospitator, sine propagatione genitor, neque loco neque tempore neque vice ulla comprehensus eoque paucis cogitabilis, nemini effabilis. En ultro augeo magiae suspicionem: non respondeo tibi, Aemiliane, quem colam βασιλέα; quin si ipse proconsul interroget quid sit deus meus, taceo. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei [5][4]
Fontes
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedGeorges - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedForcellini - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedCicero - 1 2 Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedq - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedApuleius