canus - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: cā·nus — morphologica: can-us
cān|us, -a, -um
Vicipaedia
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | cānus | cāna | cānum | nom. | cānī | cānae | cāna |
| gen. | cānī | cānae | cānī | gen. | cānōrum | cānārum | cānōrum |
| dat. | cānō | cānae | cānō | dat. | cānīs | cānīs | cānīs |
| acc. | cānum | cānam | cānum | acc. | cānōs | cānās | cāna |
| abl. | cānō | cānā | cānō | abl. | cānīs | cānīs | cānīs |
| voc. | cāne | cāna | cānum | voc. | cānī | cānae | cāna |
| Colore cineris | dilatare ▼ |
|---|
| Colore cineris | collabi ▲ |
|---|
- Glossa, dictionarium Latinum interretiale: canus