cedo - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: cē·dō — morphologica: ced-o

← a lingua Protoitalica: *kezdō ← a lingua Protoindoeuropaea: *ḱyesdʰ-

cēd|ō, -ere, cessī, cessum [1][2][3][4][5]

  1. (Intrans.) ire, ambulare
  2. (Intrans.) locum dare, retro vadere, abire, retrahere
  3. (Trans.) dare, concedere

­

Thema Vox activa
cēd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cēdō cēdam cēdēbam cēderem cēdam
II. sing. cēdis cēdās cēde! cēdēbās cēderēs cēdēs cēditō!
III. sing. cēdit cēdat cēdēbat cēderet cēdet cēditō!
I. plur. cēdimus cēdāmus cēdēbāmus cēderēmus cēdēmus
II. plur. cēditis cēdātis cēdite! cēdēbātis cēderētis cēdētis cēditōte!
III. plur. cēdunt cēdant cēdēbant cēderent cēdent cēduntō!
Thema Vox passiva
cēd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cēdor cēdar cēdēbar cēderer cēdar
II. sing. cēderis cēdāris cēdere! cēdēbāris cēderēris cēdēris cēditor!
III. sing. cēditur cēdātur cēdēbātur cēderētur cēdētur cēditor!
I. plur. cēdimur cēdāmur cēdēbāmur cēderēmur cēdēmur
II. plur. cēdiminī cēdāminī cēdiminī! cēdēbāminī cēderēminī cēdēminī
III. plur. cēduntur cēdantur cēdēbantur cēderentur cēdentur cēduntor!
Thema Vox activa
cess- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. cessī cesserim cesseram cessissem cesserō
II. sing. cessistī cesseris cesserās cessissēs cesseris
III. sing. cessit cesserit cesserat cessisset cesserit
I. plur. cessimus cesserimus cesserāmus cessissēmus cesserimus
II. plur. cessistis cesseritis cesserātis cessissētis cesseritis
III. plur. cessērunt cesserint cesserant cessissent cesserint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva cēdere cessisse cessūrum,-am, -um esse cēdēns cessūrus,-a, -um­
Voxpassiva cēdī cessum,-am, -um esse cessum īrī cessus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
cēdendī cēdendus, -a, -um cessum cessū
Ire, ambulare dilatare ▼
Ire, ambulare collabi ▲
Locum dare, retro vadere, abire, retrahere dilatare ▼
Locum dare, retro vadere, abire, retrahere collabi ▲
Dare, concedere dilatare ▼
Dare, concedere collabi ▲

Discretiva

cedo dictio est in variis linguis:
Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cedo secunda singularis praesens activa imperativus ce + *dō
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ce·do

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cedo prima singularis praesens activa indicativus ceder
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

API: [ˈθeðo], [ˈseðo]

Syllabificatio phonetica: ce·do — morphologica: ced-o

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cedo prima singularis praesens activa indicativus cedere
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ce·do — morphologica: ced-o

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cedo prima singularis praesens activa indicativus ceder
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ce·do — morphologica: ced-o

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. I, p. 568 — “CĒDO, dis, cessi, cessum, dere, 3.”
  2. Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. I, p. 451 — “1. cēdo, cessi, cessum, ĕre, 3. v. n. et a.”
  3. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — 1. cēdo, cessī, cessum, ere (tom. 1, p. 1054)
  4. Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum)cedere
  5. Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum)CEDO100