communico - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: com·mū·ni·cō — morphologica: com-munic-o

Latine

commūnic|ō, -āre, -āvī, -ātum [1][2][3][4][5]

  1. (Transitīvē) res aliquas cum aliis communes facere.[1]
  2. (Intransitivē) participem esse.[1]

­

Thema Vox activa
commūnic- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. commūnicō commūnicem commūnicābam commūnicārem commūnicābō
II. sing. commūnicās commūnicēs commūnicā! commūnicābās commūnicārēs commūnicābis commūnicātō!
III. sing. commūnicat commūnicet commūnicābat commūnicāret commūnicābit commūnicātō!
I. plur. commūnicāmus commūnicēmus commūnicābāmus commūnicārēmus commūnicābimus
II. plur. commūnicātis commūnicētis commūnicāte! commūnicābātis commūnicārētis commūnicābitis commūnicātōte!
III. plur. commūnicant commūnicent commūnicābant commūnicārent commūnicābunt commūnicantō!
Thema Vox passiva
commūnic- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. commūnicor commūnicer commūnicābar commūnicārer commūnicābor
II. sing. commūnicāris commūnicēris commūnicāre! commūnicābāris commūnicārēris commūnicāberis commūnicātor!
III. sing. commūnicātur commūnicētur commūnicābātur commūnicārētur commūnicābitur commūnicātor!
I. plur. commūnicāmur commūnicēmur commūnicābāmur commūnicārēmur commūnicābimur
II. plur. commūnicāminī commūnicēminī commūnicāminī! commūnicābāminī commūnicārēminī commūnicābiminī
III. plur. commūnicantur commūnicentur commūnicābantur commūnicārentur commūnicābuntur commūnicantor!
Thema Vox activa
commūnicāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. commūnicāvī commūnicāverim commūnicāveram commūnicāvissem commūnicāverō
II. sing. commūnicāvistī commūnicāveris commūnicāverās commūnicāvissēs commūnicāveris
III. sing. commūnicāvit commūnicāverit commūnicāverat commūnicāvisset commūnicāverit
I. plur. commūnicāvimus commūnicāverimus commūnicāverāmus commūnicāvissēmus commūnicāverimus
II. plur. commūnicāvistis commūnicāveritis commūnicāverātis commūnicāvissētis commūnicāveritis
III. plur. commūnicāvērunt commūnicāverint commūnicāverant commūnicāvissent commūnicāverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva commūnicāre commūnicāvisse commūnicātūrum,-am, -um esse commūnicāns commūnicātūrus,-a, -um­
Voxpassiva commūnicārī commūnicātum,-am, -um esse commūnicātum īrī commūnicātus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
commūnicandī commūnicandus, -a, -um commūnicātum commūnicātū
  1. sociō, sociāre
  2. conversor, conversārī
Lucius Annaeus Seneca–3…+65
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

class.

Fontes

  1. 1 2 3 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Forcellini
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Freund
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Georges
  4. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Langenscheidt
  5. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Olivetti
  6. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Seneca
  7. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q