conjunctio - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: con·jūnc·ti·ō — morphologica: conjunct-io
- coniūnctiō (orthographia classica)
← Latine: coniungō (coniungere)
conjūncti|ō, -ōnis fem. (orthographia postclassica)
- (Gramm.) pars orationis; verbum ut et vel autem
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | conjūnctiō | conjūnctiōnēs | I |
| gen. | conjūnctiōnis | conjūnctiōnum | II |
| dat. | conjūnctiōnī | conjūnctiōnibus | III |
| acc. | conjūnctiōnem | conjūnctiōnēs | IV |
| abl. | conjūnctiōne | conjūnctiōnibus | VI |
| voc. | conjūnctiō | conjūnctiōnēs | V |
| Pars orationis | dilatare ▼ |
|---|
| Pars orationis | collabi ▲ |
|---|