conor - Victionarium (original) (raw)
Latine
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: cō·nor — morphologica: con-or
cōn|or, -ārī, cōnātus sum.
| Thema | Deponens | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cōn- | Tempus praesens | imperfectum | futurum | ||||
| Persona | indicativ. | coniunct. | imperat. | indicativ. | coniunct. | indicativ. | imperat. |
| I. sing. | cōnor | cōner | cōnābar | cōnārer | cōnābor | ||
| II. sing. | cōnāris | cōnēris | cōnāre! | cōnābāris | cōnārēris | cōnāberis | cōnātor! |
| III. sing. | cōnātur | cōnētur | cōnābātur | cōnārētur | cōnābitur | cōnātor! | |
| I. plur. | cōnāmur | cōnēmur | cōnābāmur | cōnārēmur | cōnābimur | ||
| II. plur. | cōnāminī | cōnēminī | cōnāminī! | cōnābāminī | cōnārēminī | cōnābiminī | — |
| III. plur. | cōnantur | cōnentur | cōnābantur | cōnārentur | cōnābuntur | cōnantor! |
| Thema | Deponens | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| cōnāt- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | cōnātus,-a, -um sum | cōnātus,-a, -um sim | cōnātus,-a, -um eram | cōnātus,-a, -um essem | cōnātus,-a, -um erō |
| II. sing. | cōnātus,-a, -um es | cōnātus,-a, -um sīs | cōnātus,-a, -um erās | cōnātus,-a, -um essēs | cōnātus,-a, -um eris |
| III. sing. | cōnātus,-a, -um est | cōnātus,-a, -um sit | cōnātus,-a, -um erat | cōnātus,-a, -um esset | cōnātus,-a, -um erit |
| I. plur. | cōnātī,-ae, -a sumus | cōnātī,-ae, -a sīmus | cōnātī,-ae, -a erāmus | cōnātī,-ae, -a essēmus | cōnātī,-ae, -a erimus |
| II. plur. | cōnātī,-ae, -a estis | cōnātī,-ae, -a sītis | cōnātī,-ae, -a erātis | cōnātī,-ae, -a essētis | cōnātī,-ae, -a eritis |
| III. plur. | cōnātī,-ae, -a sunt | cōnātī,-ae, -a sint | cōnātī,-ae, -a erant | cōnātī,-ae, -a essent | cōnātī,-ae, -a erunt |
| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Dep. | cōnārī | cōnātum,-am, -um esse | cōnātūrum,-am, -um esse | cōnāns | cōnātus,-a, -um | cōnātūrus,-a, -um |
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| cōnandī | cōnandus, -a, -um | cōnātum | cōnātū |
| Pergere ut aliquid efficeretur | dilatare ▼ |
|---|
| Pergere ut aliquid efficeretur | collabi ▲ |
|---|
Loci
| M. Tullius Cicero-106…-43 | Marcus Terentius Varro-116…-27 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
class. (45 a.C.n. / 709 a.u.)
- ego, ut tempus est nostrum, locum habeo nullum ubi facilius esse possim quam Asturae. sed quia qui mecum sunt, credo, quod maestitiam meam non ferunt, domum properant, etsi poteram remanere, tamen, ut scripsi tibi, proficiscar hinc ne relictus videar. quo autem? Lanuvio conor equidem in Tusculanum. sed faciam te statim certiorem. tu litteras conficies. equidem credibile non est quantum scribam, quin etiam noctibus; nihil enim somni. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [1]
class. (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)
- Hosce ipsos utiliter ad VI libros redegit Diophanes in Bithynia et misit Deiotaro regi. Quo brevius de ea re conor tribus libris exponere, uno de agri cultura, altero de re pecuaria, tertio de villaticis pastionibus, hoc libro circumcisis rebus, quae non arbitror pertinere ad agri culturam. Itaque prius ostendam, quae secerni oporteat ab ea, tum de his rebus dicam sequens naturales divisiones. —De agricultura Varronis [2]
Vide etiam**:** → conor (Vicicitatio)
Fontes
- ↑ Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Atticum. (The Latin Library): Liber tertius decimus. Ep. XXVI. [2] — conor
- ↑ Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Latin Library: Liber primus, I. p. 8 — conor