conservo - Victionarium (original) (raw)

← cum + servo

cōnserv|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Habere aliquem ut servatum.

­

Thema Vox activa
cōnserv- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cōnservō cōnservem cōnservābam cōnservārem cōnservābō
II. sing. cōnservās cōnservēs cōnservā! cōnservābās cōnservārēs cōnservābis cōnservātō!
III. sing. cōnservat cōnservet cōnservābat cōnservāret cōnservābit cōnservātō!
I. plur. cōnservāmus cōnservēmus cōnservābāmus cōnservārēmus cōnservābimus
II. plur. cōnservātis cōnservētis cōnservāte! cōnservābātis cōnservārētis cōnservābitis cōnservātōte!
III. plur. cōnservant cōnservent cōnservābant cōnservārent cōnservābunt cōnservantō!
Thema Vox passiva
cōnserv- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cōnservor cōnserver cōnservābar cōnservārer cōnservābor
II. sing. cōnservāris cōnservēris cōnservāre! cōnservābāris cōnservārēris cōnservāberis cōnservātor!
III. sing. cōnservātur cōnservētur cōnservābātur cōnservārētur cōnservābitur cōnservātor!
I. plur. cōnservāmur cōnservēmur cōnservābāmur cōnservārēmur cōnservābimur
II. plur. cōnservāminī cōnservēminī cōnservāminī! cōnservābāminī cōnservārēminī cōnservābiminī —
III. plur. cōnservantur cōnserventur cōnservābantur cōnservārentur cōnservābuntur cōnservantor!
Thema Vox activa
cōnservāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. cōnservāvī cōnservāverim cōnservāveram cōnservāvissem cōnservāverō
II. sing. cōnservāvistī cōnservāveris cōnservāverās cōnservāvissēs cōnservāveris
III. sing. cōnservāvit cōnservāverit cōnservāverat cōnservāvisset cōnservāverit
I. plur. cōnservāvimus cōnservāverimus cōnservāverāmus cōnservāvissēmus cōnservāverimus
II. plur. cōnservāvistis cōnservāveritis cōnservāverātis cōnservāvissētis cōnservāveritis
III. plur. cōnservāvērunt cōnservāverint cōnservāverant cōnservāvissent cōnservāverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva cōnservāre cōnservāvisse cōnservātūrum,-am, -um esse cōnservāns cōnservātūrus,-a, -um­
Voxpassiva cōnservārī cōnservātum,-am, -um esse cōnservātum īrī cōnservātus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
cōnservandī cōnservandus, -a, -um cōnservātum cōnservātū