credo - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

crēdō API: /ˈkreːdoː/ (classice)

Syllabificatio phonetica: crē·dō — morphologica: cred-o

crēd|ō, -ĕre, crēdĭdī, crĕdĭtum

  1. Fidei alicuius commendare.
  2. Committere alicui rem ut mutuum.
  3. Putare aliquid verum esse.

­

Thema Vox activa
crēd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. crēdō crēdam crēdēbam crēderem crēdam
II. sing. crēdis crēdās crēde! crēdēbās crēderēs crēdēs crēditō!
III. sing. crēdit crēdat crēdēbat crēderet crēdet crēditō!
I. plur. crēdimus crēdāmus crēdēbāmus crēderēmus crēdēmus
II. plur. crēditis crēdātis crēdite! crēdēbātis crēderētis crēdētis crēditōte!
III. plur. crēdunt crēdant crēdēbant crēderent crēdent crēduntō!
Thema Vox passiva
crēd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. crēdor crēdar crēdēbar crēderer crēdar
II. sing. crēderis crēdāris crēdere! crēdēbāris crēderēris crēdēris crēditor!
III. sing. crēditur crēdātur crēdēbātur crēderētur crēdētur crēditor!
I. plur. crēdimur crēdāmur crēdēbāmur crēderēmur crēdēmur
II. plur. crēdiminī crēdāminī crēdiminī! crēdēbāminī crēderēminī crēdēminī —
III. plur. crēduntur crēdantur crēdēbantur crēderentur crēdentur crēduntor!
Thema Vox activa
crēdid- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. crēdidī crēdiderim crēdideram crēdidissem crēdiderō
II. sing. crēdidistī crēdideris crēdiderās crēdidissēs crēdideris
III. sing. crēdidit crēdiderit crēdiderat crēdidisset crēdiderit
I. plur. crēdidimus crēdiderimus crēdiderāmus crēdidissēmus crēdiderimus
II. plur. crēdidistis crēdideritis crēdiderātis crēdidissētis crēdideritis
III. plur. crēdidērunt crēdiderint crēdiderant crēdidissent crēdiderint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva crēdere crēdidisse crēditūrum,-am, -um esse crēdēns crēditūrus,-a, -um­
Voxpassiva crēdī crēditum,-am, -um esse crēditum īrī crēditus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
crēdendī crēdendus, -a, -um crēditum crēditū
  1. committō, committere, commendō, commendāre

Fidei alicuius commendare

Committere alicui rem ut mutuum