debeo - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

debeo API: /ˈdeː.be.oː/ (classice)

Syllabificatio phonetica: dē·be·ō — morphologica: dē-beō

← de + habeo

dēb|eō, -ēre, -uī, -itum

  1. Aliquid alicui agendum esse; esse necesse alicui
  2. Oportere aliquid alicui resolvere.

­

Thema Vox activa
dēb- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dēbeō dēbeam dēbēbam dēbērem dēbēbō
II. sing. dēbēs dēbeās dēbē! dēbēbās dēbērēs dēbēbis dēbētō!
III. sing. dēbet dēbeat dēbēbat dēbēret dēbēbit dēbētō!
I. plur. dēbēmus dēbeāmus dēbēbāmus dēbērēmus dēbēbimus
II. plur. dēbētis dēbeātis dēbēte! dēbēbātis dēbērētis dēbēbitis dēbētōte!
III. plur. dēbent dēbeant dēbēbant dēbērent dēbēbunt dēbentō!
Thema Vox passiva
dēb- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dēbeor dēbear dēbēbar dēbērer dēbēbor
II. sing. dēbēris dēbeāris dēbēre! dēbēbāris dēbērēris dēbēberis dēbētor!
III. sing. dēbētur dēbeātur dēbēbātur dēbērētur dēbēbitur dēbētor!
I. plur. dēbēmur dēbeāmur dēbēbāmur dēbērēmur dēbēbimur
II. plur. dēbēminī dēbeāminī dēbēminī! dēbēbāminī dēbērēminī dēbēbiminī —
III. plur. dēbentur dēbeantur dēbēbantur dēbērentur dēbēbuntur dēbentor!
Thema Vox activa
dēbu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. dēbuī dēbuerim dēbueram dēbuissem dēbuerō
II. sing. dēbuistī dēbueris dēbuerās dēbuissēs dēbueris
III. sing. dēbuit dēbuerit dēbuerat dēbuisset dēbuerit
I. plur. dēbuimus dēbuerimus dēbuerāmus dēbuissēmus dēbuerimus
II. plur. dēbuistis dēbueritis dēbuerātis dēbuissētis dēbueritis
III. plur. dēbuērunt dēbuerint dēbuerant dēbuissent dēbuerint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva dēbēre dēbuisse dēbitūrum,-am, -um esse dēbēns dēbitūrus,-a, -um­
Voxpassiva dēbērī dēbitum,-am, -um esse dēbitum īrī dēbitus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
dēbendī dēbendus, -a, -um dēbitum dēbitū
Aliquid alicui agendum esse dilatare ▼
Aliquid alicui agendum esse collabi ▲
Oportere aliquid alicui resolvere dilatare ▼
Oportere aliquid alicui resolvere collabi ▲