decipio - Victionarium (original) (raw)
dēcip|iō, -ĕre, cēpī, ceptum
| Radix perfecta dēcēp- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | dēcēpī | dēcēpimus |
| II. | dēcēpistī | dēcēpistis |
| III. | dēcēpit | dēcēpērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | dēcēperim | dēcēperīmus |
| II. | dēcēperīs | dēcēperītis |
| III. | dēcēperit | dēcēperint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | dēcēperam | dēcēperāmus |
| II. | dēcēperās | dēcēperātis |
| III. | dēcēperat | dēcēperant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | dēcēpissem | dēcēpissēmus |
| II. | dēcēpissēs | dēcēpissētis |
| III. | dēcēpisset | dēcēpissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | dēcēperō | dēcēperimus |
| II. | dēcēperis | dēcēperitis |
| III. | dēcēperit | dēcēperint |
| Infinitivi act.pass. praes. dēciperedēcipī perf. dēcēpisse | Participia praes. dēcipiēns, -entis perf. dēceptus, -a, -um fut. dēceptūrus, -a, -um | Gerundia et supina subst. dēcipiendum, -ī adiect. dēcipiendus, -a, -um supina dēceptum, dēceptū |
|---|