denarius - Victionarium (original) (raw)

deni

dēnārĭ|us, -a, -um

  1. Qui decem partes comprehendit.
positivus singularis positivus pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. dēnārius dēnāria dēnārium nom. dēnāriīdēnārī dēnāriae dēnāria
gen. dēnāriīdēnārī dēnāriae dēnāriīdēnārī gen. dēnāriōrum dēnāriārum dēnāriōrum
dat. dēnāriō dēnāriae dēnāriō dat. dēnāriīs dēnāriīs dēnāriīs
acc. dēnārium dēnāriam dēnārium acc. dēnāriōs dēnāriās dēnāria
abl. dēnāriō dēnāriā dēnāriō abl. dēnāriīs dēnāriīs dēnāriīs
voc. dēnārī dēnāria dēnārium voc. dēnāriīdēnārī dēnāriae dēnāria

dēnārĭ|us, -ī masc.

  1. Nummus argenteus Romanus qui ab origine decem asses valuit; deinde, 16 asses.
m. sing. plur.
nom. dēnārius dēnāriīdēnārī I
gen. dēnāriīdēnārī dēnāriōrum II
dat. dēnāriō dēnāriīs III
acc. dēnārium dēnāriōs IV
abl. dēnāriō dēnāriīs VI
voc. dēnārī dēnāriīdēnārī V
denarius etiam dictio est in aliis linguis: