femina - Victionarium (original) (raw)
Femina
Vicipaedia
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| fēmina | API: /ˈfeːmina/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: fē·mi·na — morphologica: femin-a
fēmĭn|a, -ae fem.
- (De hominibus) mulier, vel alia sexus parturientis.
- (De animalibus) animal sexu muliebri.
- (Gramm.) genus femininum.
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | fēmina | fēminae | I |
| gen. | fēminae | fēminārum | II |
| dat. | fēminae | fēminīs | III |
| acc. | fēminam | fēminās | IV |
| abl. | fēminā | fēminīs | VI |
| voc. | fēmina | fēminae | V |
| Mulier | dilatare ▼ |
|---|
| Mulier | collabi ▲ |
|---|
| Animal sexu muliebri | dilatare ▼ |
|---|
| Animal sexu muliebri | collabi ▲ |
|---|
| Genus femininum | dilatare ▼ |
|---|
| Genus femininum | collabi ▲ |
|---|
Discretiva
| femina dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| femina | casus nominativus pluralis | femur |
| femina | casus accusativus pluralis | femur |
| femina | casus vocativus pluralis | femur |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| femina | API: /ˈfemina/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: fe·mi·na — morphologica: femin-a
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| fēminā | secunda singularis | praesens | activa | imperativus | fēminō |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| fēminā | casus ablativus singularis | substantivi fēmina |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| fēminā | API: /ˈfeːminaː/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: fē·mi·nā — morphologica: femin-a
| Gaius Valerius Catullus-87…-54 | P. Ovidius Naso-42…+18 | Apuleiusca. 125-170 | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
class.
- Noli admirari, quare tibi femina nulla,
Rufe, velit tenerum supposuisse femur,
non si illam rarae labefactes munere vestis
aut perluciduli deliciis lapidis.
laedit te quaedam mala fabula, qua tibi fertur
valle sub alarum trux habitare caper.
hunc metuunt omnes, neque mirum: nam mala valdest
bestia, nec quicum bella puella cubet.
quare aut crudelem nasorum interfice pestem,
aut admirari desine cur fugiunt. —Carmina Catulli [1][2]
class. (post 1 a.C.n.)
- vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Maenalius lepori det sua terga canis,
femina quam iuveni blande temptata repugnet:
haec quoque, quam poteris credere nolle, volet.
utque viro furtiva venus, sic grata puellae:
vir male dissimulat: tectius illa cupit. —Ars amatoria Ovidii Nasonis [3][2]
Latinitas postclassica
[+/-]
saec. II. (ca. 170 p.C.n.)
- Sed protinus sanctissima – vera enim dicenda sunt – et unicae fidei femina bonis artibus gratiosa precibus ad Caesaris numen porrectis et marito reditum celerem et adgressurae plenam vindictam impetravit. —Metamorphoseon libri XI Apulei [4][2]
Fontes
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedCatullus - 1 2 3 Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedq - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedOvidius - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedApuleius