fungor - Victionarium (original) (raw)

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.
Nondum notationem eius dictionis habemus. Quaesumus, adice si potes.

fung|or, -ī, functus

Verbum intransitivum

[+/-]

  1. officium vel munerem habere, explere
Radix praesens fung-
Praesens indicativum
dep. sing. plur.
I. fungor fungimur
II. fungeris fungiminī
III. fungitur funguntur
Imperativus
dep. fungere fungiminī
Imperativus futurus
II. fungitor
III. fungitor funguntor
Praesens subiunctivum
dep. sing. plur.
I. fungar fungāmur
II. fungāris fungāminī
III. fungātur fungantur
Imperfectum indicativum
dep. sing. plur.
I. fungēbar fungēbāmur
II. fungēbāris fungēbāminī
III. fungēbātur fungēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep. sing. plur.
I. fungerer fungerēmur
II. fungerēris fungerēminī
III. fungerētur fungerentur
Futurum indicativum
dep. sing. plur.
I. fungar fungēmur
II. fungēris fungēminī
III. fungētur fungentur
Infinitivi act.dep. praes. —fungī perf. — Participia praes. fungens, -antis perf. functus, -a, -um fut. functūrus, -a, -um Gerundia et supina subst. fungendum, -ī adiect. fungendus, -a, -um supina functum, functū

Exempla