gradior - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: gra·di·or — morphologica: grad-ior

grad|ior, gressus

  1. Gradum facere, magnis passibus ire
Thema Deponens
grad- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. gradior gradiar gradiēbar graderer gradiar
II. sing. graderis gradiāris gradere! gradiēbāris graderēris gradiēris graditor!
III. sing. graditur gradiātur gradiēbātur graderētur gradiētur graditor!
I. plur. gradimur gradiāmur gradiēbāmur graderēmur gradiēmur
II. plur. gradiminī gradiāminī gradiminī! gradiēbāminī graderēminī gradiēminī —
III. plur. gradiuntur gradiantur gradiēbantur graderentur gradientur gradiuntor!
Thema Deponens
gress- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. gressus,-a, -um sum gressus,-a, -um sim gressus,-a, -um eram gressus,-a, -um essem gressus,-a, -um erō
II. sing. gressus,-a, -um es gressus,-a, -um sīs gressus,-a, -um erās gressus,-a, -um essēs gressus,-a, -um eris
III. sing. gressus,-a, -um est gressus,-a, -um sit gressus,-a, -um erat gressus,-a, -um esset gressus,-a, -um erit
I. plur. gressī,-ae, -a sumus gressī,-ae, -a sīmus gressī,-ae, -a erāmus gressī,-ae, -a essēmus gressī,-ae, -a erimus
II. plur. gressī,-ae, -a estis gressī,-ae, -a sītis gressī,-ae, -a erātis gressī,-ae, -a essētis gressī,-ae, -a eritis
III. plur. gressī,-ae, -a sunt gressī,-ae, -a sint gressī,-ae, -a erant gressī,-ae, -a essent gressī,-ae, -a erunt
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Dep. gradī gressum,-am, -um esse gressūrum,-am, -um esse gradiēns gressus,-a, -um gressūrus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
gradiendī gradiendus, -a, -um gressum gressū
  1. prōgredior, ambulō
Magnis passibus ire dilatare ▼
Magnis passibus ire collabi ▲