homo - Victionarium (original) (raw)

Homines (vir et mulier).

Vicipaedia

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

homō		API: /ˈhomoː/	(classice)

Syllabificatio phonetica: ho·mō — morphologica: hom-o

Ab hemo, a lingua prisca Indoeuropaea *dhǵhm-mon-, a *dheǵh- "humus". Vide radicem hem.

hŏm|ō, -ĭnis comm.

1. √ Animal mammiferum specie Homo sapiens; vir vel mulier. Specialiter:
   1. Homo ut rationalis vel moralis.
   2. (rare) Homo ut mortalis. → mortalis
   3. (maxime rare) Vir, ut oppositus mulieri. → vir
   4. (militariter, pl) Pedites, ut oppositus equites
   5. Corpus hominis mortui.
2. (informaliter) → is

• femina

• mulier

• mas

• vir

• homuncio

• homunculus

• hūmānitās

• hūmānō, hūmānāre, hūmānātus

• hūmānus, hūmānitus, hūmāniter

• homicīda comm.

• homicīdālis

• homicīdiālis, homicīdiāliter

• homicīdiātor

• homicīdium

• quot homines, tot sententiae

• ut homo est, ita morem geras

• homines, dum docent, discunt

• aiunt homines plus in alieno negotio videre quam in suo

• homo nulli coloris

• homo sum; humani nihil a me alienum puto

• lupus homo homini, non homo, quom qualis sit non novit

• homo novus

• paucorum hominum esse

• inter homines esse

• hic homo

Latinitas humanistica

[+/-]

saec. XIV.

• Melius equidem videre rupes ac nemora, versari cum ursis ac tigribus. Neque enim vile tantummodo fedumque, sed — quod invitus dico, quodque utinam non tam late notum experientia fecisset assidueque faceret! — perniciosum quoque et varium et infidum et anceps et ferox et cruentum animal est homo, nisi, quod rarum Dei munus est, humanitatem induere feritatemque deponere, denique nisi de homine vir esse didicerit. —De vita solitaria Petrarcae [1][2]

Fontes

1. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petrarca
2. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q